Nog iedere dag steken haar klasgenoten een kaarsje aan op haar tafeltje in de klas. Op het schoolbord hangt haar foto. Daarboven heeft de juf met krijt het adres van haar kamer in het ziekenhuis in Groningen geschreven. Honderden kaarten, tekeningen en cadeaus zijn ernaartoe gestuurd.
Het is duidelijk, de klasgenoten van de tienjarige Mandy Heesbeen van de Rooms Katholieke basisschool De Kameleon in Den Bosch hebben voor haar gedaan wat ze konden. Dat deden ook een team van ruim zestig mensen in het Academisch Ziekenhuis Groningen en een vliegtuig- en een helikopterpiloot. Dankzij hun inspanningen, een donor ergens in Europa die voor de Bossche waarschijnlijk altijd onbekend zal blijven en een 'geschenk van boven' zoals haar vader Henry het noemt, ontsnapte Mandy op het nippertje aan de dood.
Koorts
De Bossche basisscholiere werd in september ziek. "We dachten een buikgriepje", vertelt vader Heesbeen. "Maar het werd steeds erger." Op de 29ste van die maand besloten de ouders Mandy thuis te houden, want ze kreeg steeds hogere koorts.
Op 13 oktober werd ze opgenomen in het Jeroen Bosch Ziekenhuis in Den Bosch. "Ze zag geel in haar gezicht en ik begon me steeds meer zorgen te maken", vertelt Heesbeen. Het was pas op 4 november dat er werd besloten dat zij naar het Academisch Ziekenhuis Utrecht moest om haar lever te laten onderzoeken. Binnen een paar uur was het duidelijk: de situatie van Mandy was levensbedreigend, ze had acuut leverfalen. De Bossche moest direct per ambulance naar Intensive Care voor kinderen in het Academisch Ziekenhuis Groningen.
Mandy schrijft hierover zelf in een brief aan de school - die deze week in de nieuwsbrief van de school komt te staan: "Omdat mijn lever niet meer goed werkte was er gif in mijn lichaam gekomen en ook in mijn hoofd, zodat ik niet meer goed kon nadenken. Daarna kwam de dokter vertellen dat ik een levertransplantatie moest, maar dat kan ik me niet meer herinneren."
De Bossche kwam bovenaan de 'spoedlijst' van Eurotransplant te staan voor een donorlever. De eerstvolgende geschikte donorlever die in zeven landen beschikbaar zou komen, was voor haar bestemd. Vader Heesbeen: "De artsen bleven maar vertellen dat we er rekening mee moesten houden dat Mandy zou overlijden, maar dat ze een eerlijke kans had. Toch was op dat moment de kans dat zij zou overlijden groter dan dat zij zou overleven."
Vliegtuig
Op 6 november om 22.00 uur kwam het goede nieuws dat er een lever beschikbaar zou komen. Per vliegtuig kwam die aan op vliegveld Eelde. Een helikopter haalde daarvandaan het orgaan op en landde ermee op het dak van het ziekenhuis waar de artsen inmiddels waren begonnen met de voorbereidingen van de transplantatie. Zeveneneenhalf uur later deelden zij de familie mee dat de operatie perfect was verlopen. De donorlever had volgens de artsen niet enkele uren later moeten komen.
"Dat was door het oog van de naald, echt een wonder. De dokter zei later: ik geniet ervan om uw dochter weer te zien. Het personeel in het ziekenhuis leefde zo ontzettend mee. Ze hebben met ons zitten huilen", vertelt Heesbeen het verhaal verder.
Ondanks dat de eerste zes weken na zo'n operatie nog als kritiek worden beschouwd, gaat de toestand van Mandy, die nog in het Groningse ziekenhuis ligt, zienderogen vooruit. Zaterdag mocht ze voor de eerste keer naar buiten en heeft ze een bezoek gebracht aan het Ronald McDonaldhuis. "Het gaat al heel goed met me. Ik heb gespeeld en heel veel gegeten", vertelt ze monter. Als het goed blijft gaan, mag Mandy eind volgende week naar huis. De familie zal voor de donor een kaarsje aansteken. Want vanwege het recht op privacy, komt zij nooit te weten wie die persoon is geweest en waar die gewoond heeft.