Orgaandonatie: welk keuzesysteem?

Mensen die afhankelijk zijn van een donororgaan hebben een (uiteindelijk) dodelijke ziekte en zullen zonder passende interventie binnen afzienbare tijd hieraan overlijden. De remedie is momenteel echter alleen nog te verkrijgen door de goedheid van een ander. Namelijk door de medemens die van mening is dat zijn of haar organen na overlijden levensreddend voor een ander kunnen zijn en ze bovendien ter beschikking stelt. Bij navraag op straat, in de media en uit vele enquêtes, blijkt dat de overgrote meerderheid voorstander van orgaandonatie is en zich bereid verklaart om na overlijden zijn of haar organen af te staan. Echter, het aantal daadwerkelijk geregistreerde orgaandonoren laat een ander beeld zien. Slechts een minderheid vertrouwt zijn mening aan een registratieformulier toe. Uit onderzoek blijkt dat de oorzaak hiervoor vaak gezocht moet worden in het "oh ja, het formulier ligt nog in de la", of "het komt wel, het speelt nu toch nog niet". Daarnaast is het denkbaar dat voor velen het een "ver van mijn bed show is", met als gevolg dat ze de noodzaak van het invullen ervan (nog) niet zien. Al met al is er dus nog heel veel winst te behalen.

In 2005 is wederom de vraag gesteld of het "geen bezwaar systeem" een goede oplossing zou zijn voor het dilemma. Uit vele proefnemingen blijkt dat de bevolking het een goede oplossing acht voor het schrijnende tekort aan orgaandonoren. De tweede kamer heeft echter in het verleden al eens "Nee" gezegd tegen dit voorstel. Bij een "geen bezwaarsysteem" in zijn oorspronkelijke vorm zijn er maar twee keuzen: donor of niet-donor. Daarmee wordt de stem van nabestaanden naar de achtergrond gedrukt, wat voor veel mensen een onprettige gedachte is. Het NIGZ stelt een systeem voor dat de voordelen van het huidige systeem en het geen bezwaarsysteem in zich verenigt, het zogenaamde "actief donorregistratiesysteem" (ADR). In het ADR wordt er eveneens van uitgegaan dat iedere Nederlander in principe donor is. De 8,5 miljoen niet-ingeschreven Nederlanders worden daarvan op de hoogte gesteld en gevraagd om binnen een vastgestelde termijn aan te geven of zij een andere keuze wensen te maken. Reageren ze niet, dan worden zij in het systeem ingeschreven als potentiële donor en ontvangen hiervan een bevestiging. Op deze manier moet iedere volwassen Nederlander een bewuste keuze maken, maar is de keuzevrijheid wel gegarandeerd (bron: Donorvoorlichting Communicatief, B. Elbertse).De stichting wordorgaandonor.nl sluit zich hier volledig bij aan en gaat zelfs een stap verder. In het verlengde daarvan stellen wij dat de wens van de overledene gerespecteerd moet worden en niet zomaar door familieleden of andere nabestaanden ongedaan gemaakt mag worden. Vanzelfsprekend willen we dat er zoveel mogelijk mensen toestemming geven tot het doneren van hun organen na overlijden. Het is voor ons niet te rijmen dat er nog steeds mensen overlijden op de wachtlijst door een tekort aan donororganen. Het wegnemen van angsten en het ontzenuwen van "indianenverhalen" door middel van heldere en eenduidige voorlichting zijn hiertoe de effectieve middelen. Het is echter nog niet voldoende gebleken. Vandaar dat we krachtig pleiten voor de invoering van het actieve donorregistratie systeem.

Make a difference! Wordt een VIP voor een ander.
Orgaandonatie, dat doe je voor elkaar!