 |
 |
|
Hieronder zie je een fotoboek van mensen die na hun overlijden donor zijn geweest. Zonder hen geen orgaandonatie. Vandaar dat er hier ruimte is om ook hen een "gezicht" te geven. Nabestaanden kunnen met het bijbehorende verhaal aangeven waarom er tot deze keuze is gekomen. Mocht je zelf een foto met gegevens willen toevoegen
dan kan dat op deze pagina.
|
|
 |
| Naam |
| |
Jeroen Schut |
| Leeftijd |
| |
Voor altijd : twaalf jaar |
Beroep/
schoolgaand |
| |
Een beginnende brugppieper, die te weinig tijd gehad heeft om de leraren te 'pesten' |
| Meer info |
| |
libellejeroen.htm
|
| Website |
| |
www.jeroenschut.nl |
|
|
Motivatie voor keuze voor orgaandonatie geschreven door vader Joop Schut |
|
| Waarom kies je zoals in ons geval als ouders voor orgaandonatie ? Verwacht geen echt antwoord. Een betere vraag zou zijn, waarom kies je er niet voor ! Hoe onbegrijpelijk misschien ook voor buitenstaanders, echt kiezen hebben wij niet gedaan. Het was zo'n vanzelfsprekendheid op het moment dat Jeroen overleed. Op dat moment hebben we gedaan wat ons gevoel je vertelde. Helemaal naakt in het leven staan, heb ik het later eens genoemd. Betekent het 'ja' van ons dat ik geen begrip heb voor mensen die 'nee' antwoorden op dezelfde vraag ? Daar is maar één antwoord voor en dat is nee. Vaak zal het zo zijn, dat die vraag zal volgen op een periode dat er al veel medische handelingen bij je kind zijn gebeurd en dat je dan zo iets zult hebben : laat mijn kind in alle rust sterven. Of misschien wel dat je het idee hebt dat je niet echt afscheid van hem zult kunnen nemen omdat je hem of haar niet z'n laatste adem ziet uitblazen. Of misschien wel dat je gewoon bang bent, bang dat hersendood misschien wel niet 'echt' dood is. Voor mensen die op het bewuste moment niet voor orgaandonatie hebben gekozen om wat voor reden dan ook, daar kan ik niets meer tegen zeggen, alleen begrip tonen dat ze net zoals wij een beslissing genomen hebben van uit hun gevoel. Wat ik wel kan zeggen tegen mensen die ooit de keus wel moeten maken. Er sterft iemand waar je dolveel van houdt en dan ? Ja, dan kun je inderdaad iets doen ! Dan is het toch eigenlijk hartstikke mooi, dat je andere mensen wel de kans kunt geven, op een verder leven met de mensen om hun heen. Je gevoel volgen en de keus maken voor orgaandonatie geeft een goed gevoel. Niet alleen destijds maar ook nu, zoveel tijd verder. De dood voorbij, de mogelijkheid creeren om leven door te geven aan een ander. Een ander die zonder nieuw orgaan, anders net zo kansloos zou zijn als Jeroen, onze knul van altijd twaalf jaar.
Namens Jeroen, zou ik graag tegen alle getransplanteerden willen zeggen : 'Leef' het leven, leven dat voor mij helaas niet meer is weggelegd !
|
 |
| Naam |
| |
Jesse Reitsma |
| Leeftijd |
| |
17 maanden |
Beroep/
schoolgaand |
| |
Peuter |
|
|
Motivatie voor keuze voor orgaandonatie geschreven door vader Willem Reitsma |
|
| Tijdens een heerlijke vakantie in Frankrijk werd onze jongste zoon Jesse getroffen door een hersenvliesontsteking en was bij aankomst in het ziekenehuis al hersendood. Ons is als ouders het verzoek van orgaandonatie gedaan. Ondanks het enorme verdriet beseften we dat we dit moesten doen. We wisten dat Jesse hier andere kindjes mee zou kunnen helpen, wellicht zelfs redden.
Uiteindelijk zijn er 3 kindjes geholpen met Jesse's hartje, lever en nieren. |
|
Aanvullende informatie |
|
| Jesse overleed op in mei 2004 nadat zijn hartje was uitgenomen en voor een ander kindje is gaan kloppen.
Jesse was een vrolijk, lief en ondeugend jongetje. We missen hem erg maar de gedachte dat hij niet helemaal voor niets is gestorven heeft ons de kracht gegeven om verder te kunnen leven.
Jesse, we zijn trots op je ! |
|